این دوره در مواجه با کرونا منابع جدید و پایدار در گردشگری را دنبال می کند.
اگرچه اصطلاحات «گردشگری روستا» ، «گردشگری روستایی» و «گردشگری کشاورزی» اغلب به جای یکدیگر استفاده می شوند، اما گردشگری روستا دارای چندین ویژگی متمایز است، به ویژه در تأثیرات آن بر جوامع محلی. از آنجا که مناطق روستایی در بسیاری از مناطق در حال توسعه با کاهش فعالیت های کشاورزی و در حال تلاش برای ارتقای خود به منظور کمک به توسعه اقتصادی و اجتماعی و ایجاد شغل و درآمد هستند، به گردشگری روی می آورند. گردشگری دهکده برای دستیابی به این اهداف از جمعیت کم در چشم اندازهای طبیعی با سابقه فرهنگی منحصر به فرد بهره می برد و به طور ایده آل به بازدیدکنندگان فرصت می دهد تا یک جامعه محلی خاص را درک کنند.
با همکاری وزارت روستا، توسعه منطقه محروم و مهاجرت و سازمان بهره وری ملی تحت وزارت نیروی انسانی اندونزی، سازمان بهره وری آسیایی از طریق جلسات مجازی که از 6 تا 8 اکتبر 2020 برگزار شد، آموزش مربیان مربوط به گردشگری روستا را ترتیب داد. هدف اصلی این دوره این بود که چگونگی شناسایی منابعی که می توانند به فعالیت های گردشگری روستایی جامعه محور تبدیل شده و منجر به افزایش درآمد محلی و بهره وری کلی بالاتر در جوامع روستایی می شوند بررسی شود. اساتیدی از اندونزی، ژاپن و جمهوری کره مطالعات موردی گذشته و فعلی را از کشورهای خود ارائه داده و در مورد مدل های تجاری برای پایدار نگه داشتن طرح های گردشگری روستا صحبت کردند. همچنین چالش ها و فرصت های تحت شرایط عادی جدید ناشی از همه گیر جهانی COVID-19، همراه با راه هایی که تقویت جوامع روستایی می تواند به تحقق اهداف توسعه پایدار سازمان ملل کمک کند، مورد توجه قرار گرفت.
اساتید همچنین 29 مشارکت کننده را به نمایندگی از 11 کشور عضو سازمان بهره وری آسیایی را از طریق بحث های مجازی و تمرین های گروهی و سپس از طریق تهیه پیش نویس برنامه ها برای آموزش دیگران در کشورهای خود در رویکردهای نوآورانه برای ارائه یا بهبود فعالیت های گردشگری روستا، راهنمایی کردند. چندین شرکت کننده قبلاً این برنامه ها را عملی کرده اند، همانطور که در عکس های همراه جلسات آموزشی سازمان یافته نشان داده شده است.
